این شعر تقدیم می شود به صمد تیمورلو

  به امید بهبودی اش

 

  تقلای آن جزیره ی کوچک را به یاد می آورم

  نفس نفس زدن اش را

  بی وقفه گی اش را

  برای رسیدن به ساحل

  جدا شدن از دریا

                        برای همیشه...

 

 برای صمد عزیزم دعا می کنم و بهبودی اش را امیدوارم.